مردِ روزای سخت

بسان تو راه می رفتم
           بسان تو سلام....
                       برای اینکه بگم بزرگ شدم
                                           کفش هاتو پام.....

هنوزم آرزو دارم بگیری دست هایم
                          به یاد دوران کودکیم
                                 قدم بزنیم در کوی و دشت....

صبح های زود خرداد
           بیدارم کنی برای چیدن توتِ شیرین
                  دستم رو رها نکنی که گُم خواهم شد در خاطرات....

یک بار دیگر باز در جواب
          شب های ناراحتیم

               بگو "درست" می شود
                      و من دلگرم دلداری تو.....


رها کنم همه دلگیری هایم

    نکند که دستم را نگیری

        زود است باورِ بزرگ شدنم
           هرچند
              تو مسافر ابدیت شدی ........


و من
  منتظر خنده های قشنگ تو
      به هر بهانه ای
          اما فقط می توانم بگویم

                  ای مردِ روزای سخت

                       "پدر"
                             روز "تو " خجسته باد.......محمد ایثاری نیا 03/02/92 

/ 0 نظر / 19 بازدید