بسترِ سرد زمستان

هوای دل انگیز ابریِ بهار
      به انتظار گونه های تو
             جاری می شود
                 با نم نم قطره های باران......

شانه می زند نسیمِ پاکِ نوروزی آرامشِ گیسوان را
        به انتظارِ نوازشِ دستی مهربان.....

            بگشای پنجره ی دلتنگی
                 که آغوشِ نازِ تو را
                    گرم می کندپسر آفتاب
                              سوزنده و تابان....

ورنه خاموشُ افسرده و ناامید
        می لرزد و می ماند در بسترِ سردِ زمستان.........محمد ایثاری نیا(جوینی)

/ 0 نظر / 6 بازدید